تبليغاتX
ماهی سیاه کوچولو

 

 

ماهی سیاه کوچولو

 

 

 

 

 

منوی اصلی

  صفحه اول
  پست الکترونیک
  آرشیو

آرشیو

  مهر 1388
  بهمن 1387
  دی 1387
  شهریور 1387
  مرداد 1387
  تیر 1387
  خرداد 1387
  اردیبهشت 1387
  فروردین 1387
  اسفند 1386
  بهمن 1386
  دی 1386
  آبان 1386
  مهر 1386
  شهریور 1386
  مرداد 1386
  تیر 1386
  خرداد 1386
  اردیبهشت 1386
  فروردین 1386
  اسفند 1385
  بهمن 1385
  دی 1385
  آذر 1385
  آبان 1385
  مهر 1385
  شهریور 1385
  مرداد 1385
  تیر 1385
  خرداد 1385
  اردیبهشت 1385
  فروردین 1385
  اسفند 1384
  بهمن 1384
  دی 1384
  آذر 1384
  آبان 1384
  مهر 1384
  شهریور 1384
  مرداد 1384
  تیر 1384
  خرداد 1384
  اردیبهشت 1384
  فروردین 1384
  اسفند 1383

لینکدونی

  هیئت دوچرخه سواری لاهیجان
زمزمه های دل پرپر
قلب پر از غم
واران
نقاش خيابان بيست و سوم
شیر و شکر
لحظه
دختر اردیبهشتی
غزل واره مرگ
میبوسدت پرنده شوی پر درآوری!(حدیث لرز غلامی)
اینجا لاهیجان ( صدای اصالت)
ساقی مجنون
شبهای لاهیجان
بوتیمار
نگاه نو
رفندهای کامپیوتر
خورشید بی حجاب

POWERED BY
BLOGFA.COM

سه شنبه هشتم بهمن 1387

من آن خزان زده برگم که باغبان طبیعت ..برون فکنده ز گلشن به جرم چهره ی زردم

به نام خدای آبی سفید قرمز

میخوام واسه یه لحظه هم که شده دو تا  دستام رو بزارم رو گونه هام و ببینم کجام؟

چند بار دستام رو میکشم رو صورتم نفس میکشم ..هوای وامونده ی این روزها رو میدم بیرون و یه چیزایی دستم میاد ..

کم کم دارم laod میشم...

چرا ؟

چرا من نباید  گاهی مثل همه ی آدما زندگیم رو روال طبیعی پیش بره

من حواسم  نیست زیادکه  چی بهم میگذره  اما انگار زندگی و صاحبش که ته رحمتن باید حواسشون باشه که چند سال زیادی هستش که امورات من بی هوا میگذره ...به بدترین نحو

چرا میون این همه آدم منم که نمیتونم 4 ترم مثل همه اینترنتی انتخاب کنم مثل بچه ی ادم بشینم تو خونم  هان ؟

چرا من همیشه به خاطر اشتباه امور مالی و امور آموزش و یا هر کوفت زهر ماری تعلیق مالی میخورم و باید 5 ساعت بکوبونم بیام تواین خراب شده که اسمش آمله ؟

چرا من تو این مدتی که دوچرخه سواری میکنم 1 ماه بی دغدغه نداشتم که بی خیال همه چی پا بزنم و پا بزنم ؟

 چرا  ؟ هیچوقت نشد  بدون  حاشیه و حرف و حدیث دوستان و مسئولا برم مسابقه؟

چرا نشد مثل  همه وقت تمرین حداقل یه ماه داشته باشم .

زارت قبول شدم آمل

همه مسابقات از دم تو امتحانها و کلاسها .

یه بارم که تو تابستون بود .اینقدر شیک :  عمل کردم ..دندونم شکست حالا هم که چیزی به اسم زانو در واقع ندارم  (نرمی غضروف)   چون کارایی زانوی من واسه من خلاصه شده تو دویدن پا زدن .

چرا همه اشتباه داوریا مال منه ؟

چرا وقتی من مقام میارم جایی کسی عین خیالشم نیست و هیچی بهم تعلق نمیگیره ؟

چرا تو همایش تقدیر ورزشکارا همه اسم منو یادشون میره که سوم شدم ؟

چرا  وقتی من زبون میریزم که امکانات بهمون تعلق بگیره  چرخی که میفرستن سایز من نیست و به خاطر اینکه من دورم از ورزش و  از  شهرم به خاطر دانشگاه میره واسه کسه دیگه ؟

چرا فقط منم که دارم قسط چرخ میدم هر ماه .

چرا فقط منم که کسی رو ندارم که حداقل حقم رو بگیره تو دستگاه ورزش حتی تو شهرمون ؟

چرا همه تبعیضا همه حرص خوردنا مال منه ؟

چرا هر ماه یه خبر زیر آب زدن به دستم میرسه ؟

چرا درسی که میفتم 4 ترم دیگه ارائه میشه ؟

چرا فقط پروژه به من نمیرسه ؟

 

چرا من چرا من چرا من

به خدا اینا همه با هم مال  منه .

خیلی بیشتره خیلی بیشتر

نمیدونم چرا من با این همه مصیبت باید فکم باز باشه و مدام ملت رو بخندونم ؟

چرا من واسه هر کی مایه گذاشتم تو زرد از آب در اومد .

چر ا  و قتی من واسه برنده شدنه دوستم گریه میکنم اون داره دعا میکنه که واسه فلان مراسم اسم من رد نشه ؟

چراهمه ی کارام دقیقه 90 میفته ؟ با هزار تا ضرر و بدبختی

چرا همه کارام یه جوری میشه که خرجش سوبل  در آد؟

 

تنم داره خورد میشه .

دیگه چقدر به رو نیارم .

دیگه چقدر

بابا همه وجودم پخش و پلاست .دلم لک زده مثل یه انسان نه یه حیوون یه خر  یه  الاغ  آروم بخوابم بی دغدغه

چقدر لاف روحیه بزنم تو بگو ؟